Zaćma pęczniejąca – czym się charakteryzuje, jak wygląda leczenie?

Zaćma, będąca jedną z najczęściej występujących chorób narządu wzroku, ma wiele odmian. Jedną z najpopularniejszych jest zaćma starcza, która związana jest z naturalnym starzeniem się struktur oka. Z kolei rodzajem katarakty, który występuje stosunkowo rzadko jest zaćma pęczniejąca. Na czym ona polega i jak wygląda leczenie w przypadku tej odmiany katarakty?

 

Zaćma wrodzona czy nabyta – specyfika katarakty

 

Zaćma, nazywana także kataraktą, jest bez wątpienia jedną z najczęściej występujących na świecie chorób oczu. Powstaje na skutek stopniowego mętnienia soczewki, co znacznie obniża jakość wzroku, a z czasem może doprowadzić do całkowitej jego utraty. Przyczyn, które prowadzą do zaćmy i warunkują poniekąd rodzaj katarakty, jest wiele. Możemy wyróżnić chociażby zaćmę wrodzoną, która pojawia się w momencie narodzin lub rozwija w pierwszych latach życia oraz zaćmę nabytą, do powstania której może przyczynić się wiele różnych czynników. Wśród tej grupy możemy wyróżnić tak zwaną zaćmę pęczniejącą.

 

Pęczniejąca zaćma – charakterystyka

 

Chcąc ukazać charakterystykę specyficznej odmiany zaćmy, jaką jest pęczniejąca zaćma, warto porównać ją do tej najczęściej występującej. W przypadku zaćmy starczej, do której dochodzi na skutek starzenia się narządu wzroku, włókna soczewki zbijają się ze sobą, tworząc w ten sposób zmętnienie uniemożliwiające wyraźne widzenie. Zaćma pęczniejąca to z kolei odmiana katarakty, w przypadku której włókna soczewki puchną, powodując tym samym zwiększenie objętości samej soczewki. Upraszczając – soczewka chłonie więc wodę, a zaburzając wymiary w strukturze oka, przyczynia się do znacznego pogorszenia widzenia.

 

W przypadku pacjentów, u których występuje zaćma pęczniejąca, może dojść do tak zwanego zwężenia kąta przesączenia, czyli struktury odpowiedzialnej za odpływ cieczy wodnistej. To z kolei może uniemożliwić odpływ cieczy, prowadząc tym samym do wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

 

Zaćma pęczniejąca – czym się objawia?

 

Wśród klasycznych objawów, które mogą świadczyć o wystąpieniu zaćmy jest spadek ostrości widzenia, zaburzenia w widzeniu barw czy chociażby problemy w ocenie odległości. W zależności od występującego rodzaju zaćmy, pacjent może mieć problem z widzeniem po zmroku czy tak zwanym zjawiskiem olśnienia. W przypadku, gdy występuje zaćma pęczniejąca, wraz z powiększeniem objętości soczewki może nastąpić zmiana ciśnienia wewnątrz gałki ocznej, które może z kolei dawać objawy charakterystyczne dla jaskry. Co jednak najważniejsze – zwiększenie soczewki może uszkodzić także podtrzymujące ją wiązadełka i doprowadzić do przemieszczania się soczewki. Często pojawiać mogą się silne bóle w gałce ocznej czy okolicach skroni, a także widoczne przekrwienie oczu.

 

Zaćma pęczniejąca – leczenie

 

Pierwszym krokiem w leczeniu zaćmy pęczniejącej powinno być obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. W tym celu stosuje się terapię farmakologiczną, która ma wpłynąć na zmniejszenie produkcji cieczy wodnistej. Co jednak najważniejsze – żadna farmakologia nie jest w stanie cofnąć zmian, do których doszło w soczewce. To właśnie dlatego jedynym sprawdzonym sposobem leczenia zaćmy jest operacyjne jej usunięcie. Przy zaćmie pęczniejącej zabieg wymagany jest w trybie bardziej pilnym niż planowym. Czasami poprzedzony jest laserowym zabiegiem IRT. Odkładanie operacji może skutkować powikłaniami.

 

Podczas zabiegu tak zwanej fakoemulsyfikacji, rozbiciu ulega zmętniała soczewka, która następnie zostaje odessana na zewnątrz. W jej miejsce wprowadza się sztuczną soczewkę wewnątrzgałkową, która ma natychmiast poprawić jakość widzenia. Warto jednak pamiętać, że w momencie, w którym u pacjenta doszło już do przemieszczenia się soczewki, zabieg powinien być wykonany w trybie natychmiastowym.

 

Dowiedz się więcej o zaćmie:

 

Jak rozpoznać zaćmę – objawy
Co to jest zaćma
Czy zaćma wtórna może się powtórzyć
Zaćma wrodzona
Zaćma korowa
Astygmatyzm a zaćma
Zaćma jądrowa

Nieleczona zaćma, niezależnie od rodzaju, może prowadzić do całkowitej utraty wzroku. Choroba ta polega na stopniowym mętnieniu soczewki, w wyniku czego, z czasem traci ona swoją przejrzystość. Wyróżnić możemy zaćmę wrodzoną oraz nabytą, przy czym spośród tej drugiej grupy za najbardziej przewidywalny typ katarakty uznawana jest zaćma wikłająca. Na czym polega zaćma wikłająca i jak przebiega jej leczenie?

Zaćma wikłająca – co to jest i jakie są jej objawy?

 

Zanim przejdziemy do charakterystyki rozwoju choroby oraz sposobów jej leczenia, warto nakreślić czym tak naprawdę wyróżnia się ten typ katarakty. Odpowiadając zatem na pytanie: “zaćma wikłająca – co to jest?” należy zaznaczyć, że jest to zaćma spowodowana zmianami w przemianie materii soczewki. Te z kolei prowadzą do utraty przejrzystości soczewki, w wyniku czego następuje obniżenie ostrości widzenia czy widzenie zamglone.

 

Wbrew powszechnym przekonaniom, zaćma nie jest chorobą dotykającą jedynie osoby starsze i nie zawsze związana jest z naturalnym procesem starzenia się narządu wzroku. Zaćma ta może pojawić się u osób w każdym wieku, a jej powodem mogą być chociażby stany zapalne oczu, odwarstwienie się siatkówki czy jaskra. Za jedną z chorób, która może zwiększyć ryzyko wystąpienia zaćmy wikłającej uznaje się także cukrzycę.

 

Chorzy, u których występuje zaćma wikłająca skarżą się na wspomniane wcześniej obniżenie ostrości widzenia i widzenia “przez mgłę”, brak głębi kolorów, problemy z oceną odległości czy zacieranie się konturów przedmiotów, co często może prowadzić do problemów w swobodnym poruszaniu się.

 

Zaćma wikłająca – usuwanie laserowe

 

Zaćma jest chorobą, w przypadku której wchodzi w grę leczenie farmakologiczne. Żadne leki nie są w stanie cofnąć zmian i zmętnień, jakie nastąpiły w soczewce. Jedyną skuteczną metodą leczenia jest operacja. Operacyjne usuwanie zaćmy jest bezbolesnym zabiegiem, który pozwala na skuteczne wyleczenie katarakty i przywrócenie ostrości widzenia. Co zatem warto wiedzieć w kwestii: “zaćma wikłająca – usuwanie laserowe”?

 

Jest to najpopularniejsza metoda, która pozwala na szybkie, bezbolesne i bezpieczne wyleczenie katarakty. Można więc powiedzieć, że w sytuacji, gdy występuje zaćma wikłająca – usuwanie laserowe oznacza poniekąd zastąpienie skalpela wiązką światła i wykonanie niewielkiego nacięcia, przez które zmętniała soczewka zostanie rozbita, a następnie odessana. Tak zwana femtofakoemulsyfikacja to klasyczny zabieg fakoemulsyfikacji z użyciem lasera femtosekundowego, który usuwa zaćmę bez ryzyka uszkodzenia tkanek otaczających.

 

Zaćma wikłająca – kryteria kwalifikujące do zabiegu

 

Podstawowym kryterium kwalifikującym zaćmę do operacyjnego leczenia jest stwierdzenie zmętnienia soczewki w badaniu przy użyciu biomikroskopu po rozszerzeniu źrenicy. Decyzja o operacji może być podjęta na podstawie subiektywnych odczuć pacjenta i w chwili, gdy ograniczone widzenia wpływa w jakikolwiek sposób na komfort codziennego życia i ogranicza swobodne poruszanie się.

 

Z operacją zaćmy nie warto zwlekać. Podjęcie decyzji o jak najszybciej operacji konieczne będzie chociażby w momencie, gdy zaćma stanowi przeszkodę w diagnostyce czy leczeniu innych chorób oka czy u osób wykonujących zawód kierowcy.

Zaćma wikłająca ICD-10 – co to oznacza?

 

ICD-10 to Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób opracowana przez Światową Organizację Zdrowia, która jest niczym innym jak systemem kategorii jednostek chorobowych. Zawiera ona listę kodów przypisanych konkretnym schorzeniom i procedurom medycznym. Zaćma wikłająca ICD-10 przypisany ma kod H26.2 i obejmuje zaćmę w przebiegu chorób gałki ocznej, zaćmę w przebiegu przewlekłego zapalenia tęczówki i ciała rzęskowego oraz zaćmienia plamkowate przy ostrym ataku jaskry.

 

 

Dowiedz się więcej o zaćmie:

 

Jak rozpoznać zaćmę – objawy
Co to jest zaćma
Czy zaćma wtórna może się powtórzyć
Zaćma wrodzona
Zaćma korowa
Astygmatyzm a zaćma
Zaćma jądrowa

 

 

 

Zaćma to jedna z najczęstszych chorób oczu, która w powszechnym przekonaniu zwykle dotyka osoby starsze. Tymczasem przyczyn pojawienia się zaćmy jest wiele, a wśród nich możemy wyróżnić chociażby przebyty uraz. Zaćma pourazowa to jedna z podstawowych odmian choroby, która w zależności od stopnia urazu może powodować stopniowe pogorszenie wzroku, a w konsekwencji prowadzić do całkowitej jego utraty. Czym charakteryzuje się zaćma pourazowa i jak wygląda jej leczenie?

 

Zaćma – objawy i przyczyny

 

Zaćma to podstępna choroba, która uznawana jest za jedną z najczęściej występujących chorób związanych z narządem wzroku. Postępuje stopniowo, na początkowym etapie może nie dawać praktycznie żadnych objawów. Z czasem zmętnienia i plamki, jakie powstają na soczewce uniemożliwiają swobodne załamywanie się promieni świetlnych, co automatycznie przekłada się na gorsze widzenie. Wśród charakterystycznych objawów zaćmy możemy wyróżnić chociażby spadek ostrości widzenia, problemy z oceną odległości, zamazane kontury przedmiotów widzianych z różnych odległości czy chociażby problemy z postrzeganiem i rozróżnianiem barw.

 

Najczęściej występującym rodzajem zaćmy jest zaćma starcza, która związana jest z naturalnym starzeniem się struktury oka. Jednak katarakta to choroba, która dotyka osoby w różnym wieku i występuje na różnych podłożach. Zaćma może być wrodzona i mieć uwarunkowania genetyczne, ale może mieć także charakter nabyty i być efektem stanów zapalnych, odwarstwienia siatkówki czy następstwem niektórych chorób, takich jak jaskra czy chociażby cukrzyca. Jednym z czynników, które mogą powodować zmętnienie soczewki mogą być przebyte urazy.

 

Zaćma pourazowa – przyczyny

 

Zaćma pourazowa, jak sama nazwa wskazuje, jest jednym z wariantów katarakty, który powstaje w wyniku doznanego urazu. Do jej najczęstszych odmian zalicza się zaćmę popromienną, hutniczą elektryczną czy zaćmę powikłaną. Może być więc ona efektem wieloletniej ekspozycji na promieniowanie podczerwone czy ultrafioletowe, konsekwencją porażenia prądem czy chociażby dostania się do oka drażniących substancji chemicznych. Ta ostatnia, zaćma powikłana, może z kolei powstać w związku z innymi chorobami narządu wzroku, takimi jak jaskra czy retinopatia barwnikowa.

 

Przyczyny wystąpienia odmiany katarakty jaką jest zaćma pourazowa mogą mieć związek zarówno z doznanym urazem mechanicznym, jak i urazem penetrującym. Może dojść do niej w wyniku silnego uderzenia okolicy oczodołu, ale także w efekcie uderzenia głowy, które doprowadzi do rozejścia się fali uderzeniowej po tkankach i dotrze aż do okolic oczu. Mówiąc z kolei o urazie penetrującym – ten ma związek z bezpośrednim uszkodzeniem gałki ocznej, na przykład ostrym narzędziem.

 

Zaćma pourazowa – leczenie

 

W Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób opracowanej przez Światową Organizację Zdrowia, zaćma pourazowa ICD-10 przypisany ma kod H26.1 i służy usprawnieniu pracy lekarzy diagnostów. A jak wygląda leczenie tego rodzaju zaćmy?

 

Przebieg zabiegu może być często skomplikowany. Jedynym skutecznym sposobem leczenia jest leczenie operacyjne.  Warto zauważyć, że zmian i zmętnień soczewki nie są w stanie cofnąć żadne środki farmakologiczne. Podczas zabiegu fakoemulsyfikacji, zmętniała soczewka zostaje rozdrobniona, a następnie odessana i zastąpiona sztuczną soczewką wewnątrzgałkową. Po aplikacji zwiniętej soczewki, ta samoistnie rozwija się, przyjmując tym samym odpowiedni kształt. Zabieg fakoemulsyfikacji jest mało inwazyjnym i bezpiecznym sposobem leczenia katarakty, który umożliwia niemal natychmiastową poprawę widzenia. Przeprowadzany jest w ramach chirurgii jednego dnia, co oznacza, że niedługo po zabiegu pacjent może wrócić do domu.

 

Dowiedz się więcej o zaćmie:

 

Jak rozpoznać zaćmę – objawy
Co to jest zaćma
Czy zaćma wtórna może się powtórzyć
Zaćma wrodzona
Zaćma korowa
Astygmatyzm a zaćma
Zaćma jądrowa


Jesteś zainteresowany zoperowaniem zaćmy w naszej klinice? Zachęcamy do pozostawienia danych kontaktowych. Nasi specjaliści skontaktują się z Tobą i odpowiedzą na wszystkie pytania.